Het is alweer een tijd geleden dat ik je naar boven heb gehaald. Je eerste vorm was een oud verschrompeld boekje, volgekleefd met stickers en beschermd door een klein goedkoop slotje. Het sleuteltje vind ik intussen al lang niet meer, dus wanneer ik je ooit nog zal lezen is een raadsel. Intussen is er al veel veranderd, want in 7 jaar kan er natuurlijk veel gebeuren. De jongen die ik toen voor ogen had is er allang niet meer en de jongen die ik nu voor ogen heb is momenteel mijn vriend, mijn lief. Mensen veranderen...Waar moet ik beginnen? Ik zal niet beginnen over alle dingen die er intussen gebeurd zijn, maar ik zal beginnen over nu. Nu... dat houdt mij bezig. Momenteel ben ik bezig met allerlei schoolzaken en ik wordt er helemaal door opgeslorpt. Na drie jaar ben ik bijna afgestudeerd als kleuteronderwijzeres, iets wat ik als kind nooit had durven zeggen. Ik wilde immers altijd verpleegster worden, dus dat is een beetje anders verlopen. Ook de laatste stageperiode zit erop. Ik nam uitgebreid afscheid van de kinderen, kreeg een mooi cadeau van de mentor en gaf ook de mentor een cadeau. Bloemen, een gedicht en wat pralines. Ook de kinderen kregen een verrassing, maar ik heb ontzettend hard mijn best moeten doen om het niet te verklappen. Ze zijn zo nieuwsgierig...
Wanneer ik nog iets in je zal schrijven weet ik nog niet, maar het zal zeker geen zeven jaar meer duren. We zien wel... Tot schrijfs!
